لسان الملك سپهر

1775

ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )

ذكر اخلاق رسول خداى محاسن اخلاق رسول خداى را در تحديد قلم چگونه محصور توان داشت كه خداوند فرمايد : وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ . « 1 » و خود فرمايد : انّما بعثت لاتمّم مكارم الاخلاق . سيّد الشّهداء عليه السّلام مىفرمايد : از پدر خويش پرسش كردم كه پيغمبر در خانهء خويشتن چگونه زيستن داشت و در بيرون خانه بر چسان مىزيست ؟ فرمود : زمان خويش را در خانه سه بهره مىساخت : بهره‌اى را به طاعت مىگذاشت ؛ و بهرهء دوم را در نفقه اهل خويش به پاى مىبرد ؛ و سه ديگر را به كار امّت مىپرداخت و مقرّبان حضرت را در اين بهره بار مىداد و به اسرار شريعت و معرفت خداوند آموزگارى مىنمود و مىفرمود : آن كس كه حاضر است غايب را آگهى دهد ؛ و هر كس با من بار ندارد سخن او را به نزديك من شرح دهيد ، همانا هر كه حاجت كسى را كه خود نتواند به پادشاهى برساند ، خداوند هر دو قدم او را در قيامت ثابت بدارد . و در بيرون خانه به سخنى كه سودمند نبودى زبان نگشودى و تأليف قلوب فرمودى و كريم هر قوم را مكرم داشتى و به امارت آن قبيله بازگذاشتى ؛ و به طلاقت وجه و كرامت طبع كار كردى و از آنكه حاضر بودى پرسش غايب نمودى و كردار نيك را بستودى و ناستوده را نكوهش كردى و نيك‌سگال مسلمين را ؛ و آن كس كه با مردم مواساة كردى بزرگ داشتى ؛ و در هيچ مجلس ننشستى و برنخاستى جز اينكه به ياد خدا بودى و به هر محفل درمىرفت در آنجا كه مجلس به نهايت مىشد مىنشست و مردم را بدين روش فرمان مىداد و چنان به رأفت كار مىكرد كه هر يك از مجلسيان خود را نزد آن حضرت گرامىتر مىدانست و البته حاجت سايل را بگذاشتى و اگر نه با روى گشاده و سخن شيرين تعطيل آن را تدارك كردى . گشايش خلق عظيمش گنجايش تمام آفرينش داشت و مردمان را از پدر مهربان‌تر بود . مجلس او آكنده از حلم و حيا و صبر و امانت بود ، آوازها به سخن فراز نمىگشت و عيب كس شمرده نمىشد ؛ و مردمان به تقوى گرامى بودند و با يكديگر به تواضع

--> ( 1 ) . سوره قلم ، آيه 4 : كه شگرف اخلاقى دارى